Veel jongeren doen een paar jaar seizoenwerk na hun middelbare school of studie en willen daarna een ‘echte’ baan. Maar hoe overtuig je jouw toekomstige werkgever ervan dat je werk als entertainer meer is geweest dan iedere avond tequila zuipen?

Seizoenwerk op zich staat goed op je Curriculum Vitae. Je laat zien dat je flexibel bent en dat je jezelf in het buitenland kunt redden. Maar het kan ook een nadeel hebben: als je werkgever naar Costa heeft gekeken en denkt dat je een paar zomers lang hebt lopen feesten in plaats van nuttige werkervaring opdoen. Dus, na je seizoenwerk en voordat je de ‘serieuze’ arbeidsmarkt opgaat: pimpen dat CV!

Van kroegtijger naar carrièretijger

Eens even kijken: wat heb jij dat andere kandidaten niet hebben? Juist ja, internationale werkervaring! Dat moet je dan wel even mooi omschrijven.

Dus niet: ‘in mijn vakantiebaan als entertainer heb ik disco’s en spelshows georganiseerd waaronder de superpopulaire Bierdrink Competitie en Mr & Miss Wet T-shirt verkiezing’. Maar wel: ‘mijn werkervaring als entertainer laat zien dat ik extravert ben, over uitstekende presentatie- en sociale vaardigheden beschik, geen 9 tot 5 mentaliteit heb en drie vreemde talen spreek’.

Zo blijkt uit je werk als kinderkampbegeleider (elke dag door een pretpark sjouwen met een kudde losgeslagen & hyperactieve koters achter je aan die je telkens kwijt bent), dat je veel verantwoordelijkheidsgevoel hebt. Verder ben je stressbestendig, creatief, zorgzaam en heb je leidinggevende capaciteiten. Kortom: laat zien wat voor nuttige werkervaring je hebt opgedaan.

‘IK WORD GEWOON GEK VAN ZEURENDE MENSEN.

OHNEE, IK BEDOEL: IK KAN GOED ZELFSTANDIG WERKEN’

Zelfkennis

Is het seizoenwerk zelf niet zo relevant voor de job die je zoekt? Noem dan andere dingen die je daar geleerd hebt. Misschien spreek je door je job als au pair nu wel vloeiend Frans, moest je perse een EHBO-diploma hebben om als outdoor gids te mogen werken of heb je die uurtjes als badmeester met een leeg zwembad besteed aan een schriftelijke cursus Management.

Ook als je seizoenwerk een regelrechte ramp was, is dat nog geen drama: je weet dan in ieder geval wat je niet wil. Stel dat je na een week al gestopt bent met reizen begeleiden omdat je gek werd van al die zeurende mensen en daarna maar in je eentje door Zuid-Amerika bent gaan backpacken. Dan ben je in ieder geval geen teamplayer, maar kun je vast heel goed zelfstandig werken.

Wat voor ervaring je ook gehad hebt, waarschijnlijk weet je na je seizoenwerk waar je sterke en zwakke punten liggen. Je hebt een beter idee over wat je wil, wat echt bij je past en waarin je verder wil groeien. (Als je dat niet weet, dan kom je er vast nog wel een keertje achter, dus gewoon opschrijven die hap! Woorden als ‘carrièreperspectieven’ doen het ook altijd goed).

‘WAAROM IK STEEDS MAAR VIER MAANDEN WERK? DAARNA IS DE SNEEUW OP!’

Jobhopper

Een zomer entertainen en een winter snowboardles geven; na een paar jaar seizoenwerk heb je al gauw zes verschillende werkplekken op je CV staan. Voor werkgevers lijk je zo al snel een jobhopper, selecteer je baantjes daarom op functie en niet op werkplek. Vermeld daarnaast duidelijk erbij dat het om seizoenwerk gaat en dat je dus niet ontslagen of zelf opgestapt bent, maar dat er bijvoorbeeld in juni gewoon geen sneeuw meer ligt in Oostenrijk.

Je hoeft trouwens niet al je werkervaring op je CV te zetten: als het niet nuttig is voor de functie waarop je solliciteert, kun je het zomerbaantje als entertainer best weg laten. Voor je gaat solliciteren nog wel even die foto’s waarop jij en de rest van het animatieteam in de kroeg staan te feesten, van facebook verwijderen hè?!  

Uit een poll op onze website is gebleken dat veel jongeren seizoenwerk ofwel vakantiewerk een goede toevoeging vinden voor hun carrière. Maar liefst 91% van de ondervraagde gaf aan het eens te zijn met deze stelling. Het is dus overduidelijk dat ervaringen opgedaan tijdens seizoenwerk ofwel vakantiewerk goed voor de toekomst kan zijn. Toch is er nog wel een kanttekening want 39,5% geeft aan dat het wel afhankelijk is van het bedrijf en of de functie.

Al eerder hebben we vastgesteld dat seizoenwerk, een bijbaan of vakantiewerk in zowel Nederland als het buitenland een goede toevoeging ofwel levenservaring is. Het geeft de jongeren een andere kijk op de wereld en zorgt voor een meer volwassen houding. Het is dan ook niet gek dat jongeren die seizoenwerk ofwel vakantiewerk gedaan hebben in Nederland of het buitenland sneller een streepje voor hebben. Dit geldt trouwens ook voor stage lopen, het kan een groot voordeel zijn om in het buitenland een stage te lopen. Je leert op deze wijze immers ook de gewoontes en bedrijfsprocessen in een andere land.

Al met al blijkt uit onderzoek dat jongeren meer bezig zijn met hun carrière dan menigeen denkt!!!

Gertjan van der Toorn (24 jaar) – Stage Hogeschool TIO Hengelo – Expo Zaragoza, Spanje

Stage Expo Zaragoza Spanje 2008

Even voorstellen: Ik ben Gertjan van der Toorn (24) uit Hengelo en ik heb van juni tot en met augustus 2008 stage gelopen in de Spaanse stad Zaragoza, op de Wereld Expo die daar werd gehouden.

Zaragoza is een stad in het binnenland van Spanje en ligt ongeveer 300 km ten westen van de bekende stad Barcelona. Zaragoza is in verhouding een wat onbekende plaats omdat het geen grote studentenstad is zoals Salamanca of Barcelona en ook geen grote toeristische plaats. Het ligt namelijk niet aan de kust dus veel toeristen, die in Spanje allemaal hoofdzakelijk voor de zon en het strand komen, vind je er niet.

Door het organiseren van de Wereld Expo heeft Zaragoza zich meer op de kaart proberen te zetten. Een Wereld Expo wordt ongeveer om de 2 jaar gehouden afgewisseld door grote en kleine Expo’s. Op een Wereld Expo presenteren verschillende landen zich op het gebied van het centrale thema. Deze keer was dat thema “Water en duurzame ontwikkeling” Dit jaar deden ongeveer 100 landen mee. Elk land had een paviljoen waarin zij de vrije hand kregen om zich op welke manier dan ook te presenteren. Nederland heeft dat gedaan door een film te tonen in een rond lopend doek langs een dijk. Bekende Expo’s waren die in Brussel van 1958, iedereen kent het atomium dat een symbool was voor die Expo. Een andere bekende Expo was in Parijs in 1928. Weinig mensen weten denk ik dat het symbool daarvan de Eiffeltoren was. In Zaragoza heeft men een gebouw in de vorm van een waterdruppel gebouwd dat voor Expo 2008 het herkenningspunt moet zijn.

Tijdens mijn stage van de afgelopen zomer heb ik als host/teamleider stage gelopen op het Nederlandse paviljoen op de Expo Zaragoza. Hier was ik met 13 andere studenten van Hogeschool Tio werkzaam. Onze taken waren het ontvangen van gasten in het paviljoen en ervoor zorgen dat alles netjes verliep. Ook het af en toe ontvangen van Vips hoorde hierbij.

Prins Willem Alexander en Prinses Maxima waren er ook!

De leukste Vips die we mogen hebben ontvangen waren natuurlijk Prins Willem Alexander en Prinses Maxima. Tijdens deze dag was ik er verantwoordelijk voor dat verschillende benodigdheden zoals vlaggen, bloemen en banners op de juiste tijd op de juiste plaats waren. Overige studenten hadden weer een andere taak binnen de organisatie van deze dag. Het was erg leuk om zoiets van binnenuit mee te maken en  met de organisatie van een dergelijk dag rond de Prins en Prinses mee te helpen. Ik had ze nog nooit in het echt gezien, laat staan gesproken, dus het was wel erg bijzonder om tijdens deze dag die kans te krijgen.

Het werk op de Expo was op deze dag na grotendeels hetzelfde maar we hebben ons nooit verveeld. Stel je voor een groep van 14 jonge studenten die samen in 3 appartementen zitten. Nou dan wordt het nachtleven natuurlijk grondig verkend en dat hebben we zeker gedaan. We hadden vrijwel aan het begin al een stamkroeg gevonden waar we bij binnenkomst op zijn Spaans werden begroet en ze ons allemaal kenden als die gekke Nederlanders die altijd de Macarena op de bar kwamen dansen, want dat was het vaste ritueel. Ook vanwege onze Spaanse collega’s hadden we genoeg connecties om de tijd ’s nachts en overdag door te komen. Dankzij de Expo waren er natuurlijk veel meer feestjes, maar soms moest je ook gewoon even verstandig zijn en aan je nachtrust denken.

Tijdens de afgelopen zomer heb ik echt een hele leuke tijd gehad onder de Spaanse zon. Nu ik weer thuis zit in Nederland achter mijn laptop en boeken voor mijn laatste jaar aan de Hogeschool Tio droom ik soms nog even weg. ……… Ik drijf op mijn luchtbed in het zwembad van ons appartement met een biertje in mijn hand. Ik heb vanmorgen gewerkt en ben nu even aan het bijkomen. Vanavond gaan we met een aantal mensen naar het Expo feest van Duitsland en daarna nog even naar Las Playas of Dejavu we zien wel…. Nu nog ff een slokje bier.

Justine van Halderen (19 jaar) – Stage Tourguide - Curaçao Sea Aquarium

Afgelopen jaar ben ik voor vijf  maanden naar Curaçao geweest om stage te lopen bij het Curaçao Sea Aquarium.

Het Curaçao Sea Aquarium is een toeristisch park met allemaal verschillende dieren. Tijdens mijn stage periode werkte ik daar als tourguide. Dit betekent dat ik alle shows op het park gaf, waaronder de haaienshow, de zeeleeuwenshow, aquariumtours en nog een show met de flamingo’s en schildpadden.

Het leukste aan mijn stage vond ik toch wel de dieren en de mensen die je daar ontmoet. Het is allemaal zo verschillend en iedereen reageert toch anders. De baan was zeker uitdagend, want het vraagt ook veel verantwoordelijkheid van je.  Bij de haaienshow nodig je bijvoorbeeld bezoekers uit om de haaien te aaien en te voeren. Je kunt je voorstellen dat bij één verkeerde beweging de haai al gebeten kan hebben, het blijven dieren!

Verder verzorgde ik het schildpadje Anita. Zij was aangereden door een jetski en heeft daardoor een hersenbeschadiging opgelopen waardoor ze moeilijk zwemt. Het was leuk om haar te helpen, aangezien ze toch steeds een beetje vooruitgang boekte. Vanwege mijn terugkeer naar Nederland heb ik haar niet verder kunnen begeleiden (ik ben benieuwd hoe het met haar gaat!). Het aquarium is dus ook een soort opvangcentrum voor gewonde dieren.

Ik heb echt vijf  geweldige  maanden gehad bij het Sea Aquarium op Curaçao. Ik had het voor geen goud willen missen. Naast dat ik hier heel erg veel geleerd heb heb ik ook veel meer zelfvertrouwen gekregen. Vooral het spreken voor grote groepen mensen gaat mij beter af.

Tot slot mijn tip voor aankomende stagiaires die richting Curaçao gaan: Geniet van de tijd dat je op dit eiland zit, het is een ervaring voor het leven. De tijd gaat zo snel voorbij, dus geniet van elke minuut die je er bent!

BRUSSEL - In vergelijking met hun Europese leeftijdsgenoten blijken Nederlandse jongeren niet graag in een ander Europees land te willen werken. Van de ondervraagden wil 44 procent eventueel een tijd weg, terwijl het Europese gemiddelde op 53 procent ligt.

Dat blijkt uit een Europees onderzoek, waarvan de cijfers vrijdag zijn gepresenteerd. Alleen de Italianen en Turken zijn nog honkvaster.

Van de Nederlandse jongeren is 23 procent bereid voor een langere periode vertrekken, nog eens 21 procent voelt voor een kort verblijf in het buitenland.

Van de Nederlandse jongeren heeft 18 procent in het buitenland gewoond voor studie of opleiding, en dat is meer dan het Europees gemiddelde van 14 procent.

Brussel noemt de grote Europese bereidheid om ook over de grenzen heen werk te zoeken, positief nieuws voor de Europese arbeidsmarkt.

Bron: ANP i

Het begeleiden van avontuurlijke groepsrondreizen in Oost Afrika; (kampeer)reizen van ongeveer een maand met een groep van maximaal 18 reizigers.

Waar ben je allemaal geweest?
Ik heb voor Sawadee twee seizoenen rondreizen begeleid door Kenia, Tanzania en Uganda. Mijn eerste reis was in 2000 en afgelopen zomer ben ik weer teruggegaan. Ben je één keer in Afrika geweest bent, dan blijft het continent je als een magneet aantrekken.

Waarom ben je gaan werken in het buitenland als reisbegeleider?
Ik heb in Kenia stage gelopen en daar “het Afrika-virus” opgelopen, zoals ze dat noemen. Ik wilde graag meer zien van het continent. Een perfecte manier is om aan de slag te gaan als reisbegeleider. Afrika is namelijk zelfstandig bijna niet te doen. Het openbaar vervoer is heel slecht, hotels zijn relatief duur en het is er op veel plaatsen niet veilig genoeg om alleen rond te reizen. Geen backpackers-bestemming dus.

Wat zijn je taken als reisbegeleider?
Tijdens de rondreizen ben je vooral praktisch bezig. Je moet ervoor zorgen dat alles voor de gast vlekkeloos verloopt. Je bent een maand lang op pad met een groep en je bent voor deze groep het aanspreekpunt. Ik zorgde ervoor dat de entreegelden voor de parken betaald werden, dat de hotelkamers geregeld waren, dat we het geplande reisschema volgden, het eten geregeld werd en nog veel meer.

In Afrika denken mensen vaak niet vooruit en dat is wel eens lastig. Zo belde ik bijvoorbeeld aan het begin van elke reis alle campsites en hotels af om te checken of de reservering genoteerd stond. Het personeel verzekerde je dat de kamers geboekt waren. Toch heb ik regelmatig meegemaakt dat er dus géén kamers geboekt stonden, ondanks mijn telefoontje. Belangrijk is dan om dit zo snel mogelijk te regelen en de gast zo min mogelijk last te laten ondervinden.

Wat is het verschil tussen een reisbegeleider en een reisleider?
Een reisbegeleider gaat daadwerkelijk mee met de reizigers op de rondreis, je bent vooral een trouble shooter. Je blijft niet op 1 standplaats, dit is naar mijn idee dan ook het grote verschil. Je hoeft bijvoorbeeld geen verhaal te vertellen in de bus tijdens de reis. Daar huur je gidsen voor in. Vaak zijn dit locals die in de wildparken werken en heel veel weten te vertellen over de omgeving en de dieren.

Heb je wel eens rare dingen meegemaakt?

Eigenlijk maak je de hele dag vreemde dingen mee! Zo hebben we een keer in het Serengeti reservaat een familie leeuwen op bezoek gehad tijdens het avondeten. Iedereen natuurlijk in paniek het dak van de safari-truck op. En maar wachten tot de leeuwen vanzelf weggingen…

De slogan ‘avontuurlijke rondreizen’ klopt dan ook helemaal voor mij als reisbegeleider: de hele reis is een aaneenschakeling van onverwachte gebeurtenissen. Ik zou er inmiddels een boek over kunnen schrijven denk ik…

Wat vind je het allerleukste aan de reizen?
Als de sfeer in de groep goed is, is het de mooiste baan die er is. Overdag zie je erg veel van het fraaie landschap, de dieren en de kleurrijke bevolking en ‘s avonds zit je met de gasten bij het kampvuur aan een biertje.

Zou je nog een keer aan het werk gaan als reisbegeleider?
Jazeker, ook al kan het soms wel lastig zijn om een maand lang met een groep op reis te gaan. Je kunt nergens heen en soms heb je een big-brother-idee omdat je 24 uur met elkaar bent. Ik maak me niet te druk en als de sfeer in de groep goed is, is het een prachtig beroep. Ik heb nog nooit meegemaakt dat de sfeer heel erg slecht was. Eigenlijk is elke reis erg gezellig geweest. Zodra ik de kans krijg om een maand vrij te nemen, ga ik weer terug. Zeker weten!

Tot slot: heb je nog wat tips:
Ja, ik heb nog wel een hele belangrijk tip;

“it is better to travel one mile than to read a thousand books”

Ga nooit werken in een land waar je zelf nog nooit bent geweest. Voor reizigers is dit vervelend en voor jezelf ook. Je kunt de gast in de praktijk niks vertellen en je kunt moeilijk antwoord geven op vragen. Je bent in een ander land met een totaal andere cultuur. Het is moeilijk om problemen op te lossen als je niet weet hoe je met die cultuur moet omgaan.

Als propper werk je voor een club of discotheek en probeer je mensen enthousiast te maken om ´s avonds een bezoek te brengen aan de club waar jij voor werkt. Proppers kom je vaak tegen in vakantiegebieden die voor jong volwassenen aantrekkelijk zijn om naar toe te gaan. Een (wel is waar geromantiseerd) voorbeeld van het werk als propper kun je zien in de film “Costa” waar een groep jongeren een aantal maanden afreist naar de Spaanse Costa om daar te gaan werken voor een discotheek.

Als keukenmedewerker ben je vaak de assistent van de kok. Je helpt daar waar nodig en zorgt dat alle gerechten op tijd bij de gasten aan tafel kunnen worden gebracht. Het is een afwisselende functie. Je kunt onder andere ingezet worden bij de afwas, het opdekken van borden, het assisteren bij het klaar maken van maaltijden, het opruimen en schoonmaken van de keuken.