De blije kindergezichtjes, dat leuke skigroepje, de supergezellige strandfeesten of toch die compleet geslaagde speurtocht. Wat is jouw beste (of juist slechtste) seizoenherinnering? Vijf seizoenwerkers vertellen over wat gelijk in hen opkomt als ze terugdenken aan hun ervaringen.

 Yourik (vrijwilliger in Zuid Afrika):

''De vele onvergetelijke momenten met de kinderen op het project. Van het helpen met huiswerk tot het spelen met de allerjongsten en van het dansen op 'Old Macdonald had a farm' tot de discussies over de beste voetballer ter wereld. En natuurlijk de gesprekken over de dromen en wensen voor de toekomst die de kinderen hadden. Dromen over een toekomst als voetballer bij Ajax, als student in Zuid-Afrika of als toekomstig inwoner van Nederland. Dromen die hopelijk ooit, misschien met een beetje hulp van mij, zullen uitkomen.''

 Aryan (skileraar in Oostenrijk):

“Een meisje dat het niet leuk vond in een andere groep, kwam in mijn skigroep terecht. Ze kwam huilend aan en wilde liever bij haar papa zijn, maar uiteindelijk ging het goed. Ze was die middag helemaal happy en gaf mij zelfs een zakje gummiberen. De volgende ochtend kwam haar vader naar mij toe en zei dat hij haar nog nooit zo had meegemaakt: ze wilde dolgraag leren skiën en kon niet wachten tot de les begon!”

“’s Nachts: feesten, dansen en de leukste Spanjaarden verleiden”
 

Nina (entertainer in 4 en 5 sterrenhotels in Mallorca):

“Ik was 18 jaar, vrijgezel en in Mallorca: kortom een geweldige tijd! Mijn dagen bestonden uit sporten in het zwembad (aerobics, waterpolo etc.), tussen de middag twee uurtjes bijslapen op de mooiste zandstranden naast het hotel en daarna in de schijnwerpers staan tijdens dansshows en het presenteren van spelshows. Mijn nachten stonden vooral in het teken van feesten: cocktails drinken, dansen en de leukste Spanjaarden verleiden…”

Yvonne (receptioniste in Frankrijk):

“De golfkarretjes! De camping waar ik werkte was erg groot dus we hadden elektrische golfkarretjes om mensen naar hun plaats te brengen. Op zich heel handig, maar die dingen moest je om de paar uur opladen en dat werd nogal eens vergeten. Dat had als gevolg dat ik heel wat kilometers af heb gelopen op drukke zaterdagen wanneer de accu’s weer eens leeg waren maar mensen toch naar hun caravan aan de andere kant van de camping gebracht moesten worden… Naast getrainde beenspieren heb ik gelukkig ook hele leuke vrienden uit allerlei landen aan mijn seizoenbaan overgehouden.”

 “Ik had elke dag hoofdpijn en ben na anderhalve maand gestopt”

 Roald (animator in Spanje):

“Via via hoorde ik van een meisje dat animatiewerk op een camping deed dat ze daar nog meer mensen voor zochten. Ik had nog geen zomervakantie geboekt en ik dacht, waarom ook niet. Zij was het jaar daarvoor al op die camping geweest en het werk was erg makkelijk met veel vrije tijd. Dat klonk wel goed, dus alles geregeld. Daar aangekomen bleek dat de animatie door een nieuw bureau geregeld werd dat er vol voor wilde gaan…

Dus het was keihard werken: vroeg op en laat naar bed, met tussendoor siësta. Dit bleek voor mijn gezondheid niet de allerbeste leefwijze, dus na anderhalve maand in plaats van de geplande twee maanden heb ik de handdoek in de ring gegooid. Ik trok het niet meer; ik had elke dag hoofdpijn vanwege de rare werktijden en het slaaptekort. Mijn Spaans was wel enorm verbeterd en het werk zelf ging me goed af, dus al met al was het toch een leuke en leerzame ervaring.”

Werken doe je voor het geld toch? Niet altijd. Voor vrijwilligerswerk krijg je niets betaald. Toch kan het je leven ontzettend verrijken doordat je geweldige ervaringen opdoet.
Van een schooltje bouwen voor gehandicapte kinderen in Polen tot reuzenschildpadden beschermen in Costa Rica; bij vrijwilligerswerk help je anderen en kun je daarom echt een verschil maken.

Joëlle Sinnema (28) uit Apeldoorn is in augustus 2011 voor vier weken naar Zomba in Malawi (Afrika) geweest. Daar heeft ze via uitzendorganisatie Be More vrijwilligerswerk gedaan bij Hope For Life.

 Joëlle: “Ik wilde altijd al een keer naar Afrika om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik had het idee dat je meer kon bereiken als je zelf je handen uit de mouwen zou steken dan wanneer je geld over zou maken naar grote organisaties. Ik heb gewerkt bij een communityproject dat het aantal AIDS-patiënten wil terugdringen en de gevolgen van AIDS draagbaarder wil maken. Dit betekent dat ze verschillende initiatieven hebben gestart die het leven voor de mensen in de community makkelijker maken.

Ik hielp mee bij die activiteiten. Zo gaf ik Engelse les en Communicatieles aan jongeren, speelde ik met de kinderen, ging ik mee op bezoek bij de Community Bank en hielp ik met het bakken van donuts die we op de markt verkochten.
Daarnaast heb ik meegewerkt aan een Business Plan voor de komende vijf jaar. De organisatie had namelijk moeite met het realiseren van lange termijn plannen. Veel vrijwilligers begonnen steeds met nieuwe ideeën die niet duurzaam waren. In ons plan hebben we geprobeerd de aansturing van de organisatie en de efficiëntie van de werkzaamheden te verbeteren. Het doel ervan is dat de organisatie op korte termijn zelfstandig kan functioneren, zonder buitenlandse donaties.”

 Naast je normale werkzaamheden, maak je bij vrijwilligerswerk in het buitenland vaak allemaal spannende dingen mee die jouw tijd daar tot een echt avontuur maken.

  'Je loopt in het donker door de graanvelden en hoort allemaal geluiden die je niet kent: net een enge bioscoopfilm!'

  Joëlle: “Op onze eerste avond was het heel erg donker en zag je alleen maar sterren. We moesten toen nog even naar de markt om brood te halen. Je loopt dan door de graanvelden zonder licht met allemaal geluiden om je heen die je niet kent. Uiteindelijk kom je op een marktje terecht dat enkel verlicht wordt door een paar peertjes. Dat leek net een set uit een enge bioscoopfilm met alleen maar donkere mensen die de Azungu's (blanken) aankijken alsof je een attractie bent. Tegelijkertijd was het super leuk om mee te maken dat je op dat moment echt in een andere wereld leeft.”

Vrijwilligerswerk is wel even wat anders dan ‘normaal’ seizoenwerk. Je komt op plaatsen die niet allemaal de luxe hebben die wij in Nederland gewend zijn. Centrale verwarming, elektriciteit en douche zijn hier allemaal vanzelfsprekend, maar daar vaak niet aanwezig.

Joëlle: “Malawi was voor mij de mooiste tijd die ik heb gehad. Je gaat helemaal terug naar de basis zonder water, elektriciteit of wc. Je leeft volledig mee in het Afrikaanse leven. Dat was heel simpel maar tegelijkertijd ook heel fijn, juist omdat het zo simpel is. Ik zou iedereen aanraden om vrijwilligerswerk te gaan doen. Je kunt iets terugdoen voor een ander, maar je wordt er zelf ook zoveel rijker van.” 

'Je moet niet denken dat je in twee weken de hele wereld kunt veranderen'

Joëlle: “Ik denk wel dat het belangrijk is dat je van tevoren goed nadenkt waarom je vrijwilligerswerk wilt gaan doen. Je merkt dat jongere vrijwilligers soms wat lastiger in kunnen schatten wat de organisatie nodig heeft, waardoor ze wat meer tijd nodig hebben om te bepalen wat ze bij kunnen dragen. Dat is op zich niet erg, maar als je maar vier weken hebt en je hebt het idee dat je heel veel kunt doen, dan kan dat in Afrika door de cultuur daar nog wel eens tegen vallen. In Nederland doe ik tien dingen tegelijk terwijl je daar echt uren kan wachten tot je één ding gedaan krijgt. Flexibiliteit en aanpassingsvermogen zijn daarom erg belangrijk.
 

Vrijwilligerswerk heeft mij absoluut veranderd. Malawi was voor mij ook een zoektocht om te kijken of ik van ontwikkelingssamenwerking mijn werk wilde gaan maken. Terug in Nederland heb ik de keuze gemaakt om inderdaad uit de communicatie te stappen en een loopbaan in de ontwikkelingssamenwerking na te streven. Zo kan ik die dingen doen waarvan ik het meest geniet in het leven.”

Vrijwilligerswerk wie kent het niet, je doet het immers regelmatig op bijvoorbeeld de sportclub, eetclub of bij vrienden. Nu is vrijwilligerswerk een hip fenomeen en al jaren een hot item. In de afgelopen jaren zijn er tientallen organisaties bijgekomen die zich bezig houden met het organiseren van vrijwilligerswerk. Je moet dan denken aan bijvoorbeeld het les geven in Afrika, hutten bouwen in Latijns Amerika of hulp geven in landen waar recent een ramp is geweest. Natuurlijk kun je het ook dichter bij huis vinden door bijvoorbeeld boodschappen te doen voor bejaarden of activiteiten begeleiden in achterstands wijken. Het werken met gehandicapten is vrijwilligerswerk dat wij regelmatig aangboden krijgen. Je gaat dan op stap met een groep en zorgt ervoor dat deze een onvergetelijke dag hebben. Omdat er op dit gebied zo enorm veel te doen is is het heel moeilijk is om hier een goede omschrijving van te geven.

Belangrijk is dat je bij een vrijwilligersfunctie vaak geen vergoeding krijgt voor je werkzaamheden, in veel gevallen dien je er nog voor te moeten betalen. Dit klinkt misschien wat vreemd maar de organisaties hebben vaak geen geld om je over te laten komen. Onderdak en eten is vaak wel geregeld. In veel gevallen wordt vrijwilligerswerk ook wel gecombineerd met bijvoorbeeld een rondreis, op die manier is het mogelijk iets van het land te zien.

Wil je iets terug doen voor andere dan is vrijwilligerswerk absoluut een aanrader en zal je absoluut een goed gevoel geven.